W 1939 roku T.C. Rathbone opublikował artykuł zatytułowany „Vibration Tolerance” („Tolerancja drgań”) w czasopiśmie „Power Plant Engineering”. Koncepcje zawarte w tym artykule uważa się za fundament współczesnych przemysłowych pomiarów drgań.
W przeszłości
Rathbone, pracujący jako główny inżynier w dziale turbin i maszyn firmy Fidelity and Casualty Company of New York, przedstawił artykuł dotyczący oceny stanu technicznego opartej na prędkości drgań w zakresie od około 1 Hz do 120 Hz. Artykuł zawierał kilka nowatorskich spostrzeżeń na temat związku między amplitudami drgań a stanem maszyn. Oprócz tych spostrzeżeń artykuł zawierał serię krzywych zależności amplitudy od częstotliwości, które w przybliżeniu odzwierciedlały stałą prędkość w zakresie częstotliwości obrotowych typowego zestawu turbogeneratora parowego.
Na podstawie swoich obserwacji Rathbone zdefiniował kryteria istotności służące do powiązania amplitudy drgań ze stanem maszyny, a dokładniej – z jej żywotnością i ryzykiem awarii. Te idee i kryteria opisane przez Rathbone’a stanowią podstawę współczesnego monitorowania stanu technicznego.
Obecnie
Obecnie pomiary drgań są powszechnie uznawane za metodę monitorowania stanu technicznego i stanowią część strategii konserwacji predykcyjnej. Dane są pozyskiwane za pomocą czujników przyspieszenia, prędkości i przemieszczenia, a następnie przetwarzane przez stacjonarne lub przenośne urządzenia do monitorowania drgań. Metody obejmują monitorowanie trendów w celu wykrywania nieprawidłowości oraz dogłębną analizę, taką jak analiza widma/FFT i orbity.
Przyszłość
W ostatnich latach wprowadzono nowe technologie i innowacje, z których wszystkie są przedstawiane jako nowa rewolucja w dziedzinie pomiarów drgań i monitorowania stanu technicznego.
Czujniki bezprzewodowe, uczenie maszynowe, big data, analiza w chmurze i inne modne hasła znalazły swoje miejsce w świecie pomiarów drgań maszyn. Intrygują nas te nowe osiągnięcia, ale czy naprawdę zmienią one sposób, w jaki monitorujemy i konserwujemy nasz sprzęt?
